| kummukimmy 的个人资料(~_^)KuMKiM(>_<)照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
7月16日 FouRtHเรื่องนี้ต้องใช้สีชมพูนะจ๊ะ...
อาทิตที่ผ่านมาไปช่วยพี่พัดจัดงานแต่งงานที่รีสอร์มพี่เผ่ามา
ตอนแรกก้แอบดีใจนิดๆที่จาได้ไปเที่ยว แต่ปรากดว่าเค้าจัดที่ฝั่งอ้ะ
แต่ก้ไม่เปนไร ก้ยังอยากไปอยุ่ดี
ออกจากมอตอนเที่ยวได้มั๊ง
กว่าจาถึงบ้านพี่เผ่าก้บ่ายสามได้
เก็บของเสร็จก้ต้องรีบไปเตรียมงานที่บ้านเจ้าบ่าว
แอบอยากเล่นน้ำทะเลอยุ่เหมือนกัน
แต่ด้วยอะไรหลายๆอย่างที่มันไม่อำนวย
อย่างแรกเรย คือมาทำงาน ไม่ใช่มาเที่ยว..อดตามเคย
ไปถึงบ้านเจ้าบ่าวก้เจอกลิ่นๆนึงที่ตลบอบอวลมากๆ
กลิ่นยางนั่นเองนะคะ
บ้านเจ้าบ่าวเค้ารับซื้อยางอ้ะ เหมือนเปนพ่อค้าคนกลางไรเงี้ยแหล่ะ
คือมันเหม็นมากจนไม่สามารถอธิบายออกมาเปนคำพูดที่มนุษย์ใช้สื่อสารกันได้
เอาเปนว่าเหม็นเน่า เน่าเหม็น เหม็นน่ะแหล่ะ
เรามีอีกหน้าที่นึงในงานนี้ก้คือเป็นพิธีกร
พี่พัดบอกว่าต้องล้วงความลับจากเจ้าบ่าวเจ้าสาวให้ได้มากที่สุด
เจอหน้าเจ้าบ่าวปึ๊บ "พี่เด่นหวัดดีค่ะ"
พี่เด่น "คับ"
เรา "คือ หนูจาเปนพิธีกรอ้ะค่ะ เลยอยากจาถามไรเกี่ยวกะพี่นิดหน่อย"
พี่เด่น "คับ"
ระหว่างที่พูดก้ชี้มือไปที่ข้างบน ไอ้เราก้นึกว่าจาให้ไปคุยกันข้างบน
ป่าวเรยยยยย ให้ไปถามน้องสาว
กุละงงเหง่ง
เราก้ต้องถามน้องเค้าว่า เอ่อ เจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันที่ไหน รักกันยังไง จีบกันยังไง
น้องมันก้ต้องถามพี่อีกทีแหล่ะน่า
เวิ่นเว้อค่ะ
โชคดีที่น้องเค้าพอจาเหนทางสว่างอยุ่บ้าง
ตามเจ้าสาวมาให้คุย
ค่อยดูเข้าท่าหน่อยนึง
แต่เจ้าสาวก้ไม่ค่อยยอมบอกไรเท่าไหร่
มีแอบบอกว่ากลัวเราแกล้ง เพราะว่าเราขี้เล่น
เราก้เลยบอกว่า ไม่แกล้งหรอกกกกกกกก แต่ให้เค้าร่วมมือแกล้งพี่เด่นกะเรา
แต่พี่จิ๋วดันไม่ยอมร่วมมือด้วยเนี่ยดิ
วันนั้นจัดสถานที่กับแบบเหม็นๆจนหายเหม็น
พอดึกๆพี่พัดก้ให้พี่เอ็มพาน้องๆกลับมานอน
เจอสภาพห้องที่แบบ ไม่ไหวแล้วอ้ะ
น้ำไม่ไหล ท่อน้ำแตก ไฟในห้องน้ำไม่มี
ก้ทนๆกันไป อาบน้ำแบบโรแมนติกมีแสงสลัวๆ
เว่อร์ที่สุด -_-"
ถึงวันงานแล้ววววววว
เราต้องตื่นแต่เช้ามาที่บ้านเจ้าบ่าว
คือจามีอีกส่วนนึงที่คอยจัดสถานที่อยุ่ที่รีสอร์ท
ตอนเช้า ประมาน 6 โมงก่ามั๊ง
ก้แบบว่าเจ้าสาวก้ยังไม่มา มันไม่มีไรทำ
เลยเดินไปเซเว่นกะสุน คือกะระยะเอาว่ามันไม่ค่อยไกล
แต่ไปจิงๆ ไกลโคดๆ
ขากลับก้เลยโบกรถกรมป่าไม้กลับมา
คือชอบการโบกรถมากไง ว่างไม่ได้เป็นโบกทู้กกกกที
ดูพี่เค้าก้แอบงงๆนะ แต่ก้ยอมมาส่งแต่โดยดี
เพื่อนเจ้าบ่าวเริ่มทยอยกันมา บิดมอไซค์คันบิ๊กเบิ้มมา
น่ากลัวโคด ตอนแรกแซวเล่นๆว่า นี่ไงเพื่อนเจ้าบ่าวมา แล้วก้หัวเราะ
แล้วทุกคนก้บอกว่า เออ เนี่ยแหล่ะ เพื่อนเจ้าบ่าว
งงเลยกรู !!
เจ้าบ่าวไปรับเจ้าสาวพร้อมแก๊งมอไซค์
พี่พัดสั่งให้เอ๊ะกะพี่ทอมตามมอไซค์ไปเก็บภาพ
ไอ้เอ๊ะก้ทำหน้าอ้อนวอนพร้อมกับถามว่า "จิงหรอ"
ฮ่าๆๆ พี่พัดบอกว่า "จิงจิ๊งงงง"
ไม่พูดเปล่านะ ยังเจรจากับพี่แก๊งให้อีก
เวลาผ่าไปซักพัก เอ๊ะกลับมาด้วยท่าทางอ่อนแรง
แว่นชิดขอบตามาก (ตอนแรกหล่นอยุ่กลางจมูก)
เนื่องจากแรงลมที่ปะทะหน้าเอ๊ะนั้นรุนแรงโคด
เอ๊ะยื่นกล้องให้พี่พัด พร้อมถอดแว่นออก เผยให้เหนตาแดงกล่ำ
อยากจาบอกว่ามันร้องไห้อ้ะ 555
มันบอกวว่ากลัวมากกกกกกกก เค้าบิด 130 คือมันบอกว่า
ถ้า 140 นี่กระโดดลงเรย ตายยังดีกว่า
ฮ่าๆๆๆๆ น่าสงสารโคด
พิธีแบบคริสต์ก้ดำเนินไปอย่างเชื่องช้า
ช้าจิงๆนะ
ซักพักก้เปนพิธีแบบจีน ยกน้ำชากัน
ช่วงนี้เจ้าสาวจะหนักคอเปนพิเศษ
เพราะเค้ารับขวัญกันด้วยทองอ้ะ คืออยากจาบอกว่าหลายเส้นมาก
เหมือนในโฆษณาตอนมาม่าแจกทองเรยอ้ะ
กลับมาที่รีสอร์ทก้ช่วยกันจัดสถานที่อีกนิดหน่อย
เราก้ไปแต่งตัว เตรียมพร้อมมมม
อาบน้ำอยุ่ดีๆ น้ำไม่ไหลซะงั้น
ต้องไปอาบในห้องส้วมที่ท่อมันแตกอ้ะ
แล้วเอาขวดน้ำรองน้ำที่มันแตกมาราดๆ
ช่วงนั้นเผลอเข้าใจผิดว่ามาเข้าค่ายลูกเสือเลยแหล่ะ
เย้ๆ งานตอนเยนพร้อมแว้วววววว
แอบฉุกละหุกนิดหน่อย แต่เราว่ามันก้ออกมาดีนะ
พี่จิ๋วพี่เด่นน่ารักมากกกกก
ตอนอยุ่บนเวทีพี่เด่นพูดเยอะกว่าที่คิดไว้อีก
ตอนที่ขอให้เจ้าบ่าวหอมเจ้าสาวเนี่ย พี่เด่นมีแอบเล่นมุข
"ช่าวภาพพร้อม"
ทุกคนฮากันหมด เพระพี่เด่นเปนคนเงียบ เฉยๆ ไม่คิดว่าจาเล่นเปน
แต่อีตอนหอมเนี่ยซิ
ให้หอมแก้ม มัวแต่ไปดมหูพี่จิ๋วอยุ่นั่นแหล่ะ
สงสัยจาเขินนนนนน
อีกชอตนึง ตอนโยนดอกไม้
ตอนแรกไม่มีใครยอมออกมา
เราต้องเดินไปลากตัวมา
แต่ก้แอบคุ้ม แย่งรับกันซะหัวแทบแตก
แบบว่ามีล้มกันด้วยนะ
ภาพเหมือนฟุตบอลโลกเรย
กระโดดโหม่งลูกไรเงี้ย
พี่คนที่รับได้เนี่ย พอแกรับได้เสร็จแกรีบวิ่งกลับไปที่โต๊ะเรยค่ะ
พี่เด่นก้ช่วยกรุณาบอกชื่อพี่เค้า
เจ๊คนนี้ชื่อส้ม ดีใจออกนอกหน้ามากกกก
ตลกดี เสียดายไม่ได้รับกะเค้า อยากได้เหมือนกัน ๆๆๆ
เสร็จงานก้เดินไปคุยกะพี่จิ๋ว
แอบไปอวยพรเค้า ขอให้มีฟามสุขมากๆๆๆ
พี่จิ๋วบอกว่า น้องๆเค้าชอบเรากันเยอะ
เราก้แอบดีใจ แต่เราก้รุ้สึกว่าเปนกะพี่พัดมันสบายใจด้วยมั๊ง
คือปกติเราจาเปนกะใครก้ม่ายรุ้ เปลี่ยนตลอดดดดด
คืนนั้นสมาชิกค่ายลูกเสือกลับหัวหินกันทันที
ได้ที่ซุกหัวนอนที่ใหม่คือหอของเม็ดนุ่น แฟนเอ๊ะ
เอาไว้จามาเล่าเหตุการณ์ที่หัวหินต่อนะจ๊ะ
ไปแว้วววว
6月20日 nOthInGขาดตอนตลอด ไม่เคยทำให้มันอ่านรุ้เรื่องเล้ยยยยยย
ตอนนี้ว่างเปล่าโคดดดด เทอมสุดท้ายแล้ว
แอบใจหายหน่อยนึง ย้ำว่าหน่อยนึงเท่านั้น
เทอมสองจาต้องฝึกงานก้แอบหาที่ฝึกงานไม่ได้..
เด๋วก้ไปฝึกบขส.ซะเรยนี่
จาเล่าเรื่องตลกของป้าหญิงให้ฟัง
ตอนนั้นที่ไปทริปทีลอซูอันแสนเบิกบานเนี่ย
ก้ได้เอื้อนเอ่ยกะแคทไปว่า ให้แคทหาผู้ชายให้หน่อยจาขอบคุณมาก
แคทมันก้ถามว่าจาเอาคณะไรดี กูพูดมาทุกคณะน่ะแหล่ะ
พอสุดท้ายแคทบอกว่า
"จาเอาแบบเตี้ย ล่ำ ดำ ผมหยิก แบบจิตรกรรมมั๊ยล่ะ"
ขุมก้เลยหันไปหาป้าหญิง แล้วบอกว่า อ่าว ก็ป้าหญิงอ้ะดิ
555555555555555
ใครที่เปนเด็กท่องเที่ยวแล้วรุ้จักป้าหญิงดีก็คงจาเข้าใจว่าหมายฟามว่าไง
หลังจากวันนั้นเราก้เลยบอกว่าป้าหญิงเป็นพี่แฝง มาจากจิตกรรม
ป้าหญิงโกดโคด ไม่ยอมรับตัวเองเรยว่าเรียนคณะนั้น
***********
เทอมนี้แย่มาก ต้องเรียนจีนโด้ย
แอบตื่นเต้นเล็กน้อยถึงปานกลาง
เพราะว่าเทอมที่แล้วไม่ได้เรียนเนอะ
อาจานที่สอนเทอมนี้น่ารักมาก
น่ารักกว่า xie hong อีก
สอนทีต้องควบสองภาษาเลยนะ
แต่อังกฤษยังแอบสำเนียงจีนอ้ะ ฟังไม่ค่อยออกเท่าไหร่
รอก่อนเถอะ เด๋วมี xiansheng เปนคนจีนเมื่อไหร่
คราวนี้พูดปรื๋อแน่ๆ
**************
ตอนนี้เปิ้ลเขียนโครงการเขาหลวงเกือบเสร็จละ
เย้ๆ ปี4จาได้ไปเที่ยวด้วยกันเปนทริปสุดท้าย
แต่ต้องรีบจองนะขอบอก ไม่งั้นมันจาเต็ม
เปิ้ลมันงกโด้ย มันไม่ยอมเก็บที่ไว้ให้
คราวนี้จาได้ไปล่องแก่งแบบเต็มรูปแบบ
อาจานปอบอกว่าที่นี่อันตรายด้วยน๊า
แต่ความอยากไปก้ไม่ได้ลดลงเรย
************
งานรับน้องปีนี้สนุกดี
เป็น mc ครั้งสุดท้ายที่นี่ด้วย
เปนกับน้องเซน...แต่น้องจะไม่ยอมเปนแล้ว
คราวนี้ก้ไม่มีเด็กจากict
ความจิงอยากให้มีจากทุกคณะของที่นี่
ไม่อยากให้มีแต่คณะเราเรย
แต่คุนน้องเนี่ยซิ ... หายากโคด
ไปทำงานรับน้องที่ทับแก้วมาด้วย
เปน mc คู่กะฝั่งทับแก้ว
กดดันโคดดดดดดดดดดดด
เกิดมาไม่คิดว่าจะกดดันแบบนี้
เครียดจนรุ้สึกได้ เพื่อนๆน้องๆก้รุ้สึกได้
แต่ก้โอเคแหล่ะ
งานเฟรชชี่จาต้องเปนช้านนนนกับมานนนนน
คนเดิมแน่นอน
แต่คราวนี้ขุมจามีพี่เลี้ยงนะ
เพราะว่าแจมมี่จาไปเปนพี่เลี้ยงให้
คราวนี้สู้ตายยยยยยยย
***********
3月15日 สีคว้าใหม่ ไฉไลกว่าเดิม..โด้ยยยยยฮ่าๆ ฮู่ๆ โฮ่ๆ เฮ่ๆ
บ้าบอจิงๆเรยเนี่ย
หายหัวไปนานมากกกกก
กลับมาอีกทีด้วยสีคว้าใหม่
สวยดีอ้ะ ว่ามะ ?
ช่วงที่หายไปนานเนี่ย
มีเรื่องราวเวิ่นเว้อมากมายเกิดขึ้น
ไปทีลอซู แล้วก้ไปเขาใหญ่มาโด้ย...
สนุกสนานเกินเหตุ
บ้าบอเกินจำเปน
เปนไงล่ะกุ ขาบวมยังกะเปนเท้าช้างแน่ะ
(หลายคนทำมาเข้าใจโรคเท้าช้างเอาตอนเนี้ย)
ตอนไปทีลอซูเนี่ยนะ
เปนไรที่ไม่ได้ตั้งใจจะไปเร้ยยยยย
จิงๆนะเนี่ย
แต่ว่าอัจจิมาและเพื่อน(เหมือนสำนักทนายเรย)น่ะซิ
ดันบอกว่าไปชาตินี้จ่ายชาติหน้า
แล้วนังถุงก้บิ๊วแล้วบิ๊วอีก
ไปก้ด้ายยยยเนี่ยยย !!
ออกเดินทางตอนห้าโมงเยน
นั่งรถจนตูดเปลี่ยนรูปแล้วยังไม่ถึงเลยอยากจะบอก
แต่มันก้ไม่ใช่อุปสรรคหรอกนะ
ไปถึงตากตอนเชาตรู่
ตื่นมาตอนคุนพี่คนขับกำลังสาวพวงมาลัยผ่านโค้งที่เท่าไหร่ไม่รุ้
คือจาไปอ.อุ่มผางที่อยุ่ของทีลอซูเนี่ย
มันต้องผ่านประมานพันกว่าโค้ง
และไอ้พันกว่าโค้งเนี่ยก้เปนสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เปิ้ลไม่ได้มากะเรา
เพราะว่าคุนวรเทพพ่อเปิ้ลห่วงสวัสดิภาพลูกสาวมึนๆของเค้าไง
แต่นังตาลบอกว่า..ใครบอกว่ามีพันกว่าโค้งวะ
...กุเหนมีแค่ 2 โค้งเอง...
***โค้งซ้ายกะโค้งขวาไง***
ก้จิงอย่างที่มันพูดว่ะ
พอไปถึงแล้ว้รีบเก็บของไปล่องแพเข้าป่าทันที
อ่อๆๆ มีแนะนำพี่ไกด์ก่อน
พูดมากชะมัดเรย หลอกอะไรก้เชื่ออ้ะ
ตอนล่องแพน้ำมันไม่ค่อยแรง
แต่พวกเราก้พยายามกรี๊ดกร๊าดสร้างบรรยากาศกันสุดๆ
กว่าจาถึงนะ นานโคดดดดดด
แรกๆก้ชมนดชมไม้กระโดดน้ำตูมตาม
หลังนี่แบบว่ากุขอนอนซักตื่นได้มั๊ย?
พอถึงแล้วก้ต้องต่อรถเข้าไปอีก
เปนรถสองแถว กินฝุ่น
ฮ่าๆ แต่เราไม่ได้กินฝุ่นอยุ่ข้างกลังหรอกนะ
พอดีวันนั้นปวดท้องเลยกระแดะมานั่งข้างหน้า
ความกระแดะนี่เอง ทำให้กุมาพบกับผุ้ใหญ่บ้านอุ้มผาง
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
ไม่น่าเรยกุ -_-"
พอถึงที่ตั้งแคมป์แล้วพวกเราก้ไปเล่นน้ำตกกันอย่างเพลิดเพลิน
ด้วยความที่ห้องน้ำมันไม่สะอาดแล้วก้น้ำมันหนาว
พวกเราก้เลยถือโอกาสฝ่ากฏเหล็กแห่งการเรียนอีโค่กะครูปอ
ด้วยการอาบนำฉะผมในน้ำตกแม่งเรยยยยยย
แรกๆก้มีแค่พวกเราประมาน 10 ชีวิต
หลังๆเกือบทั้งทริปอ้ะ
อาบด้วยกันหมดเรย
มีเรื่องนึงที่เปนความลับของหมิง
หมิงบอกว่าไม่กล้าบอกเยื้องเพราะว่ากลัวเยื้องเสียน้ำใจ
แต่เราจะบอกให้เอง ฮ่าๆๆๆ
ขณะที่หมิงกำลังนั่งอยู่บนโขดหินต่างระดับ
น้ำไหลเชี่ยวกรากเลยทีเดียวเนี่ยยยย
เยื้องผุ้กำลังขมักเขม้นกะการสระผม
คงได้เล็งเหนตรึกตรองถี่ถ้วนแล้ว
ว่าโขดหิน ณ ตำแหน่งนั้นเหมาะแก่การล้างฟองแชมพูเปนอย่างยิ่ง
ตัดมาที่หมิง
ใครเล่าจะล่วงรุ้ว่ากระเพาะปัสสาวะของหมิงจะบีบตัวกะทันหัน
จังหวะที่เยื้องก้มหัวเพื่อล้างฟองแชมพูที่โขดหินระดับต่ำนั้น
หมิงผุ้อยุ่โขดหินระดับสูงก้ตอบสนองประสาทสัมผัสที่กะเพราะปัสสาวะทันที
ในเมื่อมันบีบตัวดีนัก ปล่อยมันซะเรยยยย
น้ำเก๊กฮวยของหมิงก้ได้ชำระล้างผมเยื้องจนสะอาดหมดจด
ผมนุ่มสลวยยิ่งกว่าใช้แพนทีนอีกจะบอก..
เฮ้ออออ นี่ผ่านไปวันเดียวเองนะเนี่ย
ยาวโคดดดดดด
ขี้เกียจแลวเนี่ยยยยยยยย
1月31日 อยากจากรี๊ดดดดดตอนแรกว่าจาเม้าท์เรื่องไปทริปเหนือซักกะหน่อย
แต่ไม่มีอารมละ ...
ไม่สามารถอธิบายออกมาเปนเรื่องที่จาทำให้ใครเข้าใจได้
เพราะมันลึกลับซับซ้อนโคด..
วันอาทิตที่แล้วไปข้าวสารกะมิยู่ ถุงแป้ง น้องเจ๊ พีช ละก้พี่กิ๊บมาด้วยแหล่ะ
ไปถึงก้เกือบเที่ยงคืนแล้วไง
ยืนเถียงกะลุงยามหัวเบินนั่นอีกนานโคดดดดด
ก้พีชลืมเอาบัตรประชาชนพี่กิ๊บมาอ้ะดิ
ก้เลยเข้าไปไม่ได้ ต้องนั่งข้างนอกแทน
สั่งเหล้ามาปึ๊บบบบ กินได้ซักแป๊บ
ขุมกะน้องเจ๊กะถุงก้เข้าไปเนียนข้างในร้าน
นักร้องร้องชู้รักโคดเหมือนอ้ะ ชอบมากกกกก
ขณะที่กำลังเพลิดเพลินอยุ่กะเพลงลอยทะเล
ทันใดนั้นเสียงโครมครามครืดคราดก้ดังแบบว่าดังโคด
รุ้สึกตัวอีกที หลังขุมเปียกชุ่มไปด้วยเหล้า ที่มันสาดกันอ้ะ (แอบเสียดาย)
แต่ไม่รุ้เหล้าไรว่ะค่ะ จาไปเก็บซากขวดมาดูก้ใช่เรื่อง..
นังถุงแป้งใช้ความสามารถพิเศษแหวกว่ายด้วยท่ากบออกมาจากวงล้อม
นังน้องเจ๊ก้ลากมือขุมออกไปนอกร้านอ้ะ
ทั้งๆที่ยังอยากรุ้อยุ่เรยว่าเค้าตีกันเรื่องไรหว่า
พออกมาแล้วตั้งสติได้ ก้เลยกลับเข้าไปใหม่
ด้วยความเจ๋อที่มีอยู่เต็มเปี่ยมพอๆกับความสวย
ตอนนี้คนตรีก้หยุดเล่นไปแล้ว ไฟก้เปิดสว่างโคดดด
คนที่เคยเหนว่าหน้าตาดีๆ ก้ได้ทำให้ความคิดขุมเปลี่ยนไป
แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากะว่ามันทะเลาะกันเรื่องไรหรอก
ไปยืนทำเนียนที่โต๊ะคนอื่นอยู่ซักพักก้ได้รุ้
ว่ามานทะเลาะกันเพราะว่าแย่งน้องเจ๊
แบบว่ามันแย่งกันไม่เอาอ้ะ
มันคงรุ้สึกเสียศักดิ์ศรีมั๊ง โฮะๆๆๆ
ม่ายช่ายยยยยย !!!
เค้าแย่งผุ้ญกันตะหาก
แค่ผุ้ญคนเดียวมันตีกันเกือบตายยย
ข้าวของเสียหายหมด แย่มากกก
เหล้าแพงนะเออ
กลับบ้านแล้วนังถุงกะนังเจ๊ก้ยังกินกันต่ออีก
นังถุงมันเฮิร์ท (ใช่ป่าววะถุง)
หัวเราะลั่นบ้านอยุ่คนเดียว
ส่วนมิยู่ก้โดนขุมจับแก้ผ้า
หวิดเสียสาวแล้วล่ะ หุหุ
กว่าจาได้นอน กุแทบบ้า...
ป.ล. เซงนะเคอะ โดนร้ายใส่อ้ะ
ต้องปรึกษาหมอนพพรใช่ป่าว ???
มีคนร้ายใส่มาหลายวันแล้วน๊าๆๆๆๆๆๆ 1月25日 ชอ มอ ที่ร้ากกก.....เย้ๆ กลับมาจากทริบเหนือแว้วน๊า..
ไปเชียงใหม่ทีไรก้สนุกทุกทีแหล่ะ
คราวนี้คุณครูใจดี ให้ขึ้นรถไฟอีกตะหาก
แต่อยากจาบอกว่าขอนั่งรถโค้ชไปเหมือนเดิมดีกว่า
เพราะว่าต้องไปลงที่พิษณุโลก
ซึ่งรถไฟทีรักเนี่ย ไปถึงที่นนั่นตอนตีหนึ่งกว่าๆ
มันดึกโคด แถมเหนื่อยอีกตะหาก
รถไฟที่นั่งไปเปนรถสปรินเตอร์
พวกเราเกือบทั้งหมดได้นั่งตู้ที่สาม
ซึ่งเปนตู้ที่รวมความเลวเอาไว้
ขุมจัดการเดินไปเอาโทรโข่งที่ตู้สอง
จากนั้นก้ใช้โทรโข่งอย่างบ้าคลั่งและเสียงดังที่สุด
พี่ที่เปนโฮสเตสวันนั้นชื่อพี่กฤษนันท์ (แอบดูป้ายชื่อ)
ถามว่าพี่เค้าชื่อไรเค้าก้ไม่ยอมบอก
เลยเรียกเอาเองว่าพี่นัน
เพราะกลัวว่าถ้าเรียกว่าพี่กฤษจะแมนไป
บรรถไฟเนี่ย เราก้แกล้งคนอื่นกัน แซวคนโน้นคนนี้
เปนที่สนุกสนานของพวกเรา
แต่เปนที่รำคานของคนอื่น
55555
แต่พวกเราก้ไม่สนใจแต่อย่างใดนะคะ
ยังคงหน้าด้านเล่นเกมทะลึ่งกันด้วย
อันนี้เด็ดมากๆ
แฟนพันธุ์แท้แอนนา
ฮ่าๆ อยากรู้คำถามล่ะซิ
โอเชๆ ยอมบอกก้ได้
ถามว่า....
แมทช์ล่าสุดที่แอนนาไปแข่งเทนนิสคืออะไร?
...................
ม่ายช่ายยยยยยยยยย
ไม่ใช่แอนนานี้ โฮะๆ
แต่คำถามจิงๆไม่สามารถนำมาลงไว้ได้
เพราะว่ามันติดเรทเกินไป
แต่เอาเปนว่าเพื่อนๆแย่งกันตอบซะจนไม่ต้องสงสัย
สรุปว่าคงได้เรียนภาษาปะกิตกะแอนนา
กันมาแล้วทุกคน
พอเล่นกันจนเหนื่อย
ซักพักก้ถึงสถานีลพบุรี
ถุงแป้งก้โทรสั่งให้ที่บ้านเอาข้าวมาส่งใช่ม๊า...
ก้นั่งกินกันกลางทางเดินเลยแหล่ะ
อร่อยมากกกกก
แต่ละคนเคี้ยวกันแก้มเบียวไปเลย
อิ่มแล้วซินะ
ต่อไปคงต้องนอนแล้วแหล่ะ
พยามทำตัวให้ง่วงอยู่ตั้งนาน
นังไอซ์กะนังมู่ก้แกล้งเป๊บอยู่ได้
กว่าจาได้นอนก้โน่นนนนนน
หลังจากกินเสร็จไม่ถึงห้านาที
ฮ่าๆ หลับสนิทเรย
แอบตื่นมาอีกทีตอนได้ยินเสียงเพื่อนโวยวายกัน
คือน้องไอซ์กำลังจีบพนักงานกวาดรถไฟอยู่
สงสัยมันจาอยากนั่งรถไฟฟรี
เผลอๆอาจมีแถมรถไฟเหาะให้อีก
555555
เล่นกันไปเรื่อยๆไม่เท่าไหร่
ก้ใกล้จาถึงแล้วแหล่ะ
หยิบของเตรียมตัวลงกันวุ่นวายโคดดดด
ปรากฏว่ายังไม่ถึง ได้ข่าวว่าอีกนาน ฮ่าๆๆ
พอถึงปุ๊บบบบบบบบ
ก้ทยอยขนของลงมากัน
เหนื่อยโคดดดด เพราะของเยอะมาก
วันพรุ่งนี้ขุมต้องเปนสวัสดิการด้วย
ของเลยเยอะแยะไปหมด
ยังดีที่เพื่อนๆน่าร้าก
ช่วยกันถือกันแบบพะรุงพะรังทุกคน
สรุปว่าไม่มีใครลืมชิ้นส่วนไว้บนรถไฟแน่นอน
ลงรถไฟแล้วก้ไปขึ้นรถที่คุณครูกอบเค้าเตรียมไว้นะเคอะ
มีทั้งหมดสามคันด้วยกัน
แบ่งกลุ่มด้วยกานแรนดอมโดยระบบ
microsoft excel
ไปเรียบร้อยแล้ว
ขุมเลยไม่ค่อยไอยุ่กะเพื่อนๆเรย
โรงแรมที่พิษณุโลกน่ากลัวมากกกก
แอบเก่าโคดอ่ะ
แล้วทีนี้ขุมได้อยุ่ห้อง 703 กะมู่ใช่มะ
แล้วก้นึกไปถึงเพลงของดาจิมอ้ะ
ที่มันบอกว่ามันเจอผีที่โรงแรมอ้ะ
เคยฟังป่ะ..นั่นแหล่ะ
คืนนั้นก้เลยวิตกจริต
กลัวสุดๆ
กลัวจนนอนกรนเสียงดังไปสิบห้องเลยแหล่ะ
555
นี่ขนาดกลัวแล้วนะ
ตอนเช้ามาคุยกะเพื่อน
ปรากฏว่าเพลงดาจิมมัน 704 ตะหาก
โหย อุส่าเสียเวลาเสียสมองกลัวไปตั้งแยะ
เซงเรยกุ
เอาเปนว่าหมดไปเกือบ 1 วันละ
วันรุ่งขึ้นเปนวันที่ต้องทำงานอีกวัน
ตื่นเช้ามากๆๆๆ......
ไปละ เมื่อยจิงๆเรย
คิดถึงเพื่อนๆม๊ากกกกกก~มาก
เอาไว้ต้องจัดโหวตชื่อรุ่นแล้วล่ะ
เอาให่สมกะความเลวเนอะ
 ไม่ลืมที่จะแจกรุ้งประจำวันก่อนไป ..
1月12日 ท่านผู้มีเกียรติโปรทราบ ถ้าไม่ทราบก้ต้องทราบ....เมื่อกี๊เขียนเยอะก่านี้อีก
แต่แม่ง ทำไมมันโง่จังวะ
เบื่อแระ ไม่ทำแว้วววววววววว
ป.ล. สุนทำให้นะเคอะ
|
|
||||
|
|
KuMKiM(%3e_%3c)+%e2%80%94+Windows+Live&referrer=){kind=small}
